Ana Sayfa  /   Ötesi 2010

Ötesi 2010

Comments Off

Sorguluyorum ölüm’ü doğumu, yaşamı…
Duygularımı sorguluyorum, kah taşkın, coşkulu; kah küskün, hüzünlü; kah akışkan; kah baskılı; ama asla kızgın değil sadece bastırılmış, çünkü ölüm yokmuş gibi yapıyorum, Rol yapıyorum….Ya hu gerçek dediğin nedir ki ? ben de bilmiyorum; zaten ne biliyorum ki?

Sonsuzluğun içindeki tabiat’a bakıyorum yoktan var olan tabiat’a, büyüyen, Coşan, renklenen, eskiyen, solan tabiat’a, mevsimlere, insanlara…Her şey çok basit aslında da … hiç ölmeyecekmiş gibi yapıyoruz Şıkır,şıkır sularda arınıyorum, yıkanıyorum, şifalanıyorum. Pırıl, pırıl gözyaşlarımla dengeleniyorum, gizli gizli…Deniz sularına karışan…. ‘’An’’dayım, her an değişen anda…Şükran’dayım…

Ayın döngüsüne bakıyorum tıpkı mevsimler tabiat gibi büyüyen,aydınlatan, sonra küçülerek karanlığa gömülen…Söz’ün bittiği yerdeyim, gözyaşları arasında, direncin bittiği yerdeyim. An’dayım…Hiçlikteyim…Kendimizin anlam yükleyerek yaşadığı Hiç likdeyim…süreksizlikdeyim…Ay yeniden doğacak…Bir başka Hilal olacak…Ağaçlar filizlenecek, yağmurlar denizlere karışacak, tekrar bahar gelecek.
…ta ki Sahi?
….ta ki nereye kadar?


otesi-1
otesi-2
otesi-3
otesi-4
otesi-5
otesi-6